RZECZPOSPOLITA POLSKA





Adolf Dygasiński
- patron naszej szkoły.

Strona główna
Galeria zdjęc
Kącik pamięci
Czat
Autorzy
Kontakt
Start
Zadania
Pojęcia Ekonomiczne
Regulamin XV TWE
Wyniki 2014
Konspekty lekcji
Kronika
Lista uczestników 2014
Oświadczenie

Historia szkoły
Kadra
Klasy
Samorząd Uczniowski
Rada Rodziców
Nasze sukcesy
Projekty
Podręczniki
Plan lekcji
Edukacja programowa
Prawo w gm2
Strony edukacyjne
ZHP
Współpraca
polsko-rosyjska
Szkolny Klub Debatancki
Akcje charytatywne
GTTK
Ankieta - podanie
o przyjęcie do gm2
Zasady
o przyjęcie do gm2
Nasza strona - Twoją stroną!

Szkolny Klub Debatancki

Szkolny Klub Debatancki


„ CO TO JEST DEBATA?”

Debata jako sformalizowana wymiana poglądów na dany temat daje szerokie pole do dyskusji, służy szczegółowemu omówieniu problemów, zjawisk i sytuacji mających swoje miejsce w szkole.
Istnieje wiele typów debat, które różnią się metodami prowadzenia dyskusji oraz rolą uczestników i moderatora. W zależności od tematu debaty dobrze jest wybrać jej konkretną formę. Dyskusje, na każdy temat, przeprowadzić można na wiele sposobów. Aby była ona efektywna liczy się pomysł i zaangażowanie biorących w niej udział osób. Organizator/organizatorka debaty powinni znać co najmniej kilka metod przeprowadzania dyskusji i świadomie wzbogacać nimi swoją pracę.
Oto kilka przykładowych rodzajów dyskusji:

1. Dyskusja panelowa
Temat dyskusji jest publicznie dyskutowany przez wyznaczoną niewielką grupę. Panel to grupa osób dyskutujących, którą kieruje osoba zwana mediatorem. Grupa wcześniej przygotowuje się do dyskusji i ustala dokładnie co ma być w danym momencie powiedziane. Prowadzący ją mediator na ogół wie, co panelista ma do powiedzenia i kieruje wypowiedziami trochę jak dyrygent orkiestrą. Pierwsza część dyskusji jest przygotowana, natomiast druga jest otwarta dla uczestników z sali. Mogą oni zadawać pytania i komentować wypowiedzi.

Istotne jest, żeby paneliści prezentowali opinie możliwie kontrowersyjne, a na pewno różnorodne. W tej części rolą moderatora jest pilnowanie czasu wypowiedzi i udzielanie głosu kolejnym panelistom. W przypadku swobodnej wymiany zdań między panelistami, moderator powinien również pilnować trzymania się tematu przez uczestników i tego, czy każdy ma szanse zabrał głos.

Dobrze przeprowadzona dyskusja panelowa nigdy nie kończy się jednoznacznym osądem, ostatecznym wnioskiem lecz pozostawia każdemu z uczestników poczucie wagi jego własnej opinii.

2. Dyskusja plenarna

Jest to swobodna dyskusja w grupie od kilkunastu do kilkudziesięciu osób. Prowadzący otwiera dyskusję, przedstawia jej plan, zachęca do zabierania głosu, zadaje pytania pomocnicze, czuwa nad czasem wypowiedzi, przypomina o kulturze dyskutowania, podsumowuje.

Zalety:
- nie wymaga od nikogo bycia ekspertem, umożliwia zaangażowanie szerokiego grona uczestników.

Wady:
- przy dużej liczbie uczestników dyskusja może stać się chaotyczna,
- moderator musi być osobą stanowczą i doświadczoną, umiejącą zapanować nad żywiołem dyskusji.

3. Dyskusja „za i przeciw”

Stosujemy ją wtedy, kiedy chcemy aby uczestnicy spojrzeli na ten sam problem z dwóch różnych punktów widzenia. Analizujemy dany problem, a następnie podejmujemy decyzje w sprawie jego rozwiązania.

W dyskusji „za i przeciw” biorą udział dwie grupy uczestników oraz moderator. Temat debaty powinien być tak sformułowany, żeby wzbudzał odmienne zdania, dobrze gdy jest trochę kontrowersyjny (np. "Latanie samolotem to zbędny luksus, który prowadzi do niszczenia naszej planety").

Możliwe są dwie odmiany tej dyskusji:
- uczestnicy wcześniej przygotowują się do debaty, zapoznają się z materiałami dotyczącymi omawianego tematu, po czym tuż przed rozpoczęciem dyskusji losują, jaką stronę będą reprezentować;
- uczestnicy mogą od początku zadeklarować, po której stronie się opowiedzą w dyskusji, po czym przygotowują się do obrony swojego stanowiska;
Całość modelu może być zbudowana na zasadzie stronnictw „za i przeciw”, może to być również jedynie część debaty lub warsztatu.

4. Debata oksfordzka

Biorą w niej udział dwa kilkuosobowe zespoły, które reprezentują przeciwstawne poglądy na dyskutowane zagadnienia. Uczestnicy zabierają głos na przemian, rozpoczyna przedstawiciel zespołu broniącego tezę. Najważniejszym tutaj momentem jest głosowanie, słuchacze decydują wówczas, która teza była uzasadniona w bardziej przekonujący sposób.

Jest bardzo sformalizowanym typem debaty, wymaga również ówczesnego dobrego przygotowania uczestników, jest jednak bardzo interesującą odmianą dyskusji, dynamiczną, ciekawą dla obserwatorów.


5. Akwarium

Kilka osób siedzi w kręgu i dyskutuje na wybrany temat. Pozostałe osoby siedzą wokół nich i są obserwatorami. Ich obowiązkiem jest analizowanie przebiegu dyskusji pod kątem doboru i skuteczności argumentacji. Później sytuację można odwrócić i dotychczasowi obserwatorzy przejmują dyskusję, a wcześniej dyskutujący odgrywają rolę obserwatorów. Intencją akwarium jest wzajemne uczenie się i doskonalenie umiejętności.

6. Dyskusja z zaproszonym gościem.

Debata składa się z dwóch części: pierwsza część należy do zaproszonej osoby (lub zaproszonych osób), a w drugiej uczestnicy zadają pytania i komentują to, co wcześniej usłyszeli.

Zalety:
- jest okazją do spotkania z ciekawymi osobami i ekspertami w danym temacie oraz do zadania im pytań.

Wady:
- jeśli uczestnicy będą nieprzygotowani lub bierni, druga część spotkania okaże się nieciekawa.

7. Dyskusja sokratejska

Jest formą intelektualnej rozmowy na temat danego problemu, koncentruje się głównie na krytycznym myśleniu i otwartych pytaniach. Jest formą dochodzenia do prawdy i promuje twórcze myślenie.

Rozmowa koncentruje się na tekście. Tekstem może być film, ale również esej, raport, wiersz, artykuł prasowy itp. Organizatorzy debaty wybierają tekst wokół którego będzie się ona toczyła. Istotne jest, żeby wszyscy uczestnicy zapoznali się z tekstem bazowym, żeby mieli równy potencjał do uczestnictwa w dyskusji.

Przebieg dyskusji
Po zapoznaniu się z tekstem uczestnicy dyskutują siedząc w kręgu. W odróżnieniu
od innych, dyskusja sokratejska koncentruje się przede wszystkim na krytycznym myśleniu i otwartych pytaniach. Rola moderatora powinna być ograniczona jedynie do pilnowania trzymania się przez uczestników tematu. Krytyczne myślenie jest sercem dyskusji sokratejskiej. Promuje twórcze myślenie, rozwija tolerancję wobec dwuznaczności.

Jest to forma dyskusji dla zaawansowanych debatantów, którzy mają już spora wiedzę o temacie i dużą łatwość w formułowaniu i wygłaszaniu własnej opinii.